دلشدگان

ما دلشدگان خسرو شیرین پناهیم

ما کشته آن مه رخ خورشید کلاهیم

ما از دو جهان غیر تو ای عشق نخواهیم

صد شور نهان با ما تاب و تب جان با ما

در این سر بی سامان     غمهای جهان با ما

با ساز و نی , با جام می

با یاد وی

شوری دگر اندازیم در میکده جان

جمع مستان غزل خوانیم    همه مستان سر اندازیم

سر اندازیم , سر افرازیم

جز این هنر ندانیم که هر چه می توانیم

غم از دل ها براندازیم براندازیم

ما دلشدگان خسرو شیرین پناهیم